Zondag 17 mei Monument Valley/Grand Canyon

Al heel vroeg ging de wekker want we moesten ons om half 8 melden bij Monument Valley voor onze paardrijtocht. Dus om 6.00 uur ging de wekker, ontbeten en uitgecheckt bij het motel, op naar Monument Valley.
Nog een half uurtje rijden vanaf ons hotel.

Aangekomen bij Monument Valley, was er niemand bij de ingang van het park (hiervoor moesten we normaal gesproken apart voor betalen omdat onze Nationalen parken pas niet geldig is, want dit park is van de Navajos), dus wij maar doorrijden want het was al bijna half 8.
Op een gegeven moment zagen we bij het Visitors centrum een klein schuurtje staan met op het dak informatie voor paardrijtochten.
We besloten hier maar naartoe te lopen en te vragen hoe en wat, want er waren nog maar weinig mensen zo vroeg.

Een aardige man wees ons naar de camper kampeer gedeelte en zij dat we daar moesten zijn. Wij daarheen gelopen en bij de kampeer infodesk gevraagd of we goed waren maar die wist ook van niks.
Dus besloten we weer terug naar die man te lopen ondertussen was het al kwart voor 8.

Er waren al meer mensen gearriveerd en met onze voucher in de hand vroegen we het nog een keer, toen kwam een vrouw naar ons toe en die wees weer die kant op waar we net vandaan kwamen maar ze wilde ons wel even afzetten met haar kanarie gele jeep, na voorbij de camper plaatsen gereden te zijn en nog een stukje de vlakte op kwamen we ineens bij een paardenweitje.

Hier stond een man en die bleek van de organisatie te zijn waar we de tour gereserveerd hadden, gelukkig maar hehe. Er kwam nog een man aan en die zou met ons de paardrij tocht doen.
Samen zadelde ze de paarden op, 2 mustang merries. (leuk voor Daniel :-P).

Ik had een kleinere witte Mustang die Blue heette en Daniel had een middelmaat bruine Mustang die Holy fuel heette.

Mijn paard was nogal van de trage en vond het wel lekker af en toe ineens wat planten te eten, die van Daniel had een eigen willetje die wilde niet het pad volgen maar net ernaast of een eigen pad maken, ondanks dat was hij wel heel braaf, maar het tegenovergestelde van mijn paard die echt letterlijk het spoor volgde, ik hoefde ook niks te sturen alles ging vanzelf.

Na 15 minuten had ik door hoe ik Blue kon aansporen om toch een stapje bij te zetten, alle tips van die man en Daniel hielpen niet maar door te gaan staan zitten ging Blue ineens als een raket vooruit (lees normaal tempo) haha.
De omgeving was echt geweldig, we liepen midden in Monument Valley en liepen een rondje om een van de grote rotsformaties die eruit zag als een hand in een winterwant. (East mitten).

We maakten een tocht van 2 uur (ongeveer 25 km gereden). Na een uur maakten we een langere stop en stapte we ook even van de paarden af. Ongeveer om het kwartier was er een foto momentje vanaf het paard. Daniel heeft veel foto’s gemaakt want Blue was nogal van het eten en stel je voor dat hij ineens even ergens anders heen zou willen haha en mijn paarden ervaring is nul komma nul dus ik ging voor safe in hield de teugels maar vast voor als Blue ineens de benen wilde nemen (kleine kans, maar je weet nooit).

Voor aanvang van de toer moesten we ook op z’n Amerikaans ondertekenen dat we hun nergens aansprakelijk voor konden stellen, we hebben nog wel even om helmen gevraagd want in eerste instantie wilde ze ons gewoon zonder laten vertrekken.

De tocht was echt geweldig, mooi uitzicht, leuke verhalen over hoe het er vroeger aan toe ging in Monument Valley, er zijn nog ouderen die er permanent wonen in klei hutjes, heel primitief. We waren lekker met z’n tweeën dus dat was helemaal ideaal.
Ook waren er een paar hondjes die de hele tocht lekker meeliepen en af en toe door het rode zand rolde en lekker in de struiken opzoek waren naar eten zoals konijntjes en eekhorentjes.

Na de tocht die voor ons precies lang genoeg was, we hadden ondertussen blauwe billen van het draven van de paarden, staan/zitten ging niet echt lekker we hadden het ritme steeds net niet te pakken, zijn we naar het visitor centrum gegaan om nog even te kijken of we nog wat gemist hadden.

We besloten onze reis richting de Grand Canyon voort te zetten, het zou 3 uur en 30 minuten duren dus ook weer best een lange zit.
Zeker omdat deze ritten vrij saai zijn, en alles eenbaansweg, dus langzaam verkeer houd dan de hele tijd op.
We hadden nog even in Kayenta goedkoop getankt (2,76 dollar per gallon, de goedkoopste tot nu toe, de duurste was 3,99 dollar per gallon ongeveer een half uur rijden voor Death Valley).

Toen we een uur onderweg waren met een zonnetje op de auto werden we toch wel allebei erg moe en besloten bij de Mcdonalds even koffie en thee te halen om wakker te worden, we moesten nog wel even. Helaas hebben zie hier weinig thee alleen koude thee met heel veel suiker, echt smerig.
Na deze thee geprobeerd te hebben hou ik het wel lekker op koud water want het is hier echt moeilijk een lekkere kop thee te krijgen. (als ze het al hebben smaakt het vies omdat het kraanwater hier heel veel chloor bevat).
We kregen nog een gratis ijsje aangeboden dus ach als we er dan toch zijn waarom niet. :-P

Vervolgens reden we nog een stuk door en maakten we even een plasstop bij een paar Navajo kraampjes die je veel langs de weg ziet staan met handgemaakte sieraden en andere spullen. De toilet was midden op een stuk land, een krakken mikkig huisje met een gat in de grond en een box met een mini wc brilletje erop geschroefd. Haha avontuurlijk plassen aan de rand van de Grand canyon.

Uiteindelijk kwamen we bij de ingang van Grand canyon national park en hebben we de Desert view drive helemaal afgereden tot ons motel die midden in het park ligt.
Op de desert view drive hadden we mooie uitzicht punten op de zuid kant van de canyon, de south rim genoemd. Ook was er een uitkijk toren waar we tot de top geklommen zijn om zo de Grand canyon te kunnen overzien en de Colorado rivier er doorheen te zien lopen.
Het is heel gaaf niet op foto’s vast te leggen, dit moet je zien want op foto’s komt het gewoon niet mooi over.

Aangezien we weer een uur terug in de tijd gegaan zijn, omdat we nu in Arizona zitten is het tijdverschil met Nederland weer 9 uur geworden ipv 8.
We waren best vroeg bij het motel want we mochten pas vanaf 16:00 uur inchecken, maar onze kamer was al klaar dus we mochten er al in.

We hebben een privé huisje vlakbij de rand van de canyon als we onze deur uitstappen moeten we oppassen dat we niet over de rand slaapwandelen ofzo :-P.
Het is echt een schattig huisje met een bed, tv en een kleine douche, maar genoeg voor ons en niemand zit aan ons vast dus ook geen last van anderen.
Of anderen van ons :-P.

Na alles geïnstalleerd te hebben besloten we op de shuttle bus te stappen en richting het visitor centrum te gaan en daar op de oranje buslijn te stappen die op andere plekken stopte als wat wij met de auto konden doen.

Aangekomen bij Yaki point even van het uitzicht genoten en weer op de volgende bus gestapt om de South Kaibab trail te gaan lopen. Alleen trok het helemaal dicht en zagen we in de verte dat het al regende, heel gaaf gezicht zo boven de Grand canyon alleen minder gaaf voor ons want de kans was erg groot dat we halverwege onze hike in slecht weer terecht zouden komen, dus besloten we terug naar het visitor centrum te gaan en daar om informatie te vragen.

Toen we daar binnenkwamen zou er een film over de Grand canyon beginnen binnen 5 minuten, dus besloten we die maar te gaan kijken. Leuke informatie film. Na de film nog even tips gevraagd over de trails die we konden doen, aangezien wij niet erg ervaren zijn en we precies andersom moeten hiken als in Yosemite besloten we het morgen gewoon te bekijken aan de hand van het weer. Hier in de canyon ga je eerst makkelijk omlaag maar daarna moet je weer moeilijk omhoog, doordat we al erg hoog zitten en de ijle lucht niet gewend zijn word het  extra zwaar, dus werd ons aangeraden de rondtrip van 5 km te maken en echt niet meer.

Ondertussen was het al etenstijd dus zijn we met de shuttle bus naar de foodcourt gereden en hebben we lasagna met gehaktballen en knoflookbrood gegeten, toch nog een redelijk gezonde maaltijd zo haha.

Vanaf de foodcourt is het misschien 10 minuten lopen naar ons knusse huisje dus besloten we lekker te lopen en onderweg uit te buiken want we zaten aardig vol.

Nog een stukje langs de rim (= rand van de canyon)gelopen en toen lekker in het knusse huisje gaan relaxen want het was een lange dag zo met alle activiteiten.

Morgen staat de helikopter vlucht boven de Grande Canyon op het programma, en daarna willen we toch een stukje de canyon in hiken.

Gereden afstand: 270km/ 168miles